Chrzest

Zdjęcia z dzieciństwa
Janek ma teraz ponad czterdziestkę. Właśnie się przeprowadza do nowego mieszkania i zaczął pakowanie rzeczy w kartony. Wśród wielkiego dobytku ponad czterdziestu lat życia znalazło się mnóstwo zdjęć z różnych okresów życia Janka. Oczywiście najczęściej wraca się myślami do okresu studiów a nawet szkoły średniej. Czasu kiedy wchodziło się w dorosłość, a nowe miłostki były na porządku dziennym. Janek miał duże powodzenie w szkole i na studiach, więc na jego zdjęciach przewijało się mnóstwo różnych kobiet. Nie wszystkie były dziewczynami Janka. Część z nich poznał na zwykłych spotkaniach czy w klubach i jakoś same znalazły się na wspólnej fotografii. W jednym z mniejszych kartoników Janek znalazł swoje zdjęcia z dzieciństwa. Z czasów, kiedy jego rodzice mieszkali jeszcze na gospodarstwie. Ten okres w życiu Janek również mile wspomina. Całodzienne wypady nad rzekę, jazda konno lub traktorem. Dla małego chłopca to istny raj. Największą uwagę przykuła niewielka czarno-biała fotografia, na której było dwóch chłopców. Janek przypomniał sobie, że był to jego najlepszy przyjaciel z czasów dzieciństwa, Mirek. Chłopiec wyprowadził się do miasta oddalonego od zamieszkiwanej przez Janka wioski o ponad dwieście kilometrów i słuch po nim zaginął. Została tylko ta fotografia. Janek postanowił odnaleźć chłopca ze zdjęcia. Nie musiał długo szukać. Kilka telefonów do osób tak samo się nazywających i dwa tygodnie później spotkał się z Mirkiem. Śmiechom nie było końca. Przed wyjściem z domu Janka mężczyźni zrobili sobie pamiątkowe zdjęcie.
FOTOGRAFIA ŚLUBNA WARSZAWA

Fotografia barwna
Jedną z najbardziej znanych technik fotograficznych jest technika barwna umożliwiająca rejestrowanie barwnych obrazów. Polega na rejestracji zdjęć na negatywie lub pozytywie przedmiotów sfotografowanych wraz z ich kolorem, czyli właściwością wywołującą wrażenia wzrokowe, zależną od długości fal świetlnych odbijanych, przepuszczanych lub emitowanych przez dany przedmiot. Jako pierwszy podstawy techniki barwnej wymyślił James Clerk Maxwell w 1855 i jako pierwszy zaczął eksperymentować z rejestrowaniem barwnych obrazów. Sześć lat później roku wykonał pierwszą w historii projekcję barwną przedstawiającą błękitną wstążkę. W 1910 Tadeusz Rząca wykonał pierwszą polską fotografię barwną „Kwiaciarki na rynku w Krakowie”. Mało znane są w samej Polsce filmy kolorowe pokazujące przedwojenne Wojsko Polskie w 1939r. oraz dostępne na internetowych stronach magazynu LIFE bogate archiwum kolorowych zdjęć przedstawiających Polskę, Polaków i Niemców w czasie II wojny światowej. Fotografia barwna przyciągnęła wielu zainteresowanych albowiem na żadnym zdjęciu tak dobrze nie widać emocji jak na właśnie kolorowym. Od czasów Maxwella zainteresowanie fotografią wzrosło ponad milion krotnie. Jednak w dzisiejszych czasach coraz częściej wraca się do fotografii czarno-białej, albowiem są pewne trendy, które co kilkadziesiąt lat wracają ze zdwojoną siłą. Każdy jednak lubi mieć w albumach fotografie kolorowe zarówno z dzieciństwa, poprzez okres dorastania aż po starość. Jednak na ścianach najchętniej wieszamy fotografię czarno-białą.

Czym jest zdjęcie
Zdjęcie fotograficzne (zdjęcie, fotografia) jest to ogólna nazwa czegoś, co zostało sfotografowane, czyli sam obraz zapisany dowolną techniką fotograficzną. Fizycznie obraz ten może występować w kilku postaciach: negatyw, slajd (diapozytyw, przezrocze), odbitka fotograficzna a także obraz utrwalony bezpośrednio w postaci cyfrowej. To, co w potocznym języku nazywa się zdjęciem, czyli obraz oglądany na papierze fotograficznym (odbitka), to tylko jedno z zastosowań tego terminu. Istnieją dwie zasadnicze techniki zapisu fotografii. W przypadku techniki srebrowej (czyli fotografii tradycyjnej) zdjęcie fotograficzne po naświetleniu na filmie przyjmuje postaci obrazu utajonego, po czym w procesie wywoływania (materiałów fotograficznych (błon i papierów)jest to proces fotograficzny, którego zasadniczym etapem jest reakcja chemiczna, w wyniku której przetwarzane są naświetlone obszary substancji światłoczułej). W ten sposób obraz utajony przekształca się w negatywowy obraz jawny. Wywoływanie przeprowadza się najczęściej przy użyciu kąpieli w roztworze wywoływacza. Większość materiałów fotograficznych musi być następnie poddanych utrwalaniu wówczas zmienia się w obraz jawny. W technice cyfrowej podziału takiego nie ma, a obraz przyjmuje od razu postać cyfrową. Zdjęcie cyfrowe jest zapisywane w formacie JPG lub w przypadku aparatów z większą pojemnością jest to na przykład format TIFF. Format JPG jest formatem stratnym, albowiem podczas zmiany wielkości lub rozdzielczości zdjęcia zachodzi jego zniekształcenie.

Chrzest u wyznawców Jehowy
Chrzest praktykowany jest także w organizacji Świadków Jehowy. Udzielany jest jedynie osobom, które potrafią zrozumieć jego znaczenie. Jednym słowem nie udziela się go dzieciom, tylko osobom dojrzałym. Podobnie, jak u ewangelicznych protestantów, stosuje się formę chrztu przez zanurzenie. Świadkowie Jehowy postrzegają chrzest jako symboliczny obrzęd wyrażający całkowite i bezwarunkowe oddanie się Jehowie Bogu. Praktykowany jest zazwyczaj podczas kongresów oraz zgromadzeń okręgowych, obwodowych i specjalnych. Chrztu dokonują upoważnieni przedstawiciele zboru bądź w specjalnych basenach, bądź w zbiornikach naturalnych. Bardzo często chrzest udzielany jest w wodzie. Przyjęcie chrztu w organizacji Świadków Jehowy poprzedzone jest okresem biblijnych szkoleń na podstawie publikacji opracowanych przez Towarzystwo Strażnica. Materiał pozwalający na zgłębienie nauk głoszonych przez wyznanie podzielony jest na części. Strażnica, która jest pismem opierającym się na Biblii, ale w interpretacji Świadków Jehowy stanowi swoistego rodzaju drogowskaz. Po ukończeniu szkolenia nadzorcy zboru, na podstawie zestawu stałych pytań, upewniają się czy osoba zdecydowana przyjąć chrzest zrozumiała podstawowe nauki biblijne oraz czy dostosowała do nich swoje życie. Przed zanurzeniem osoby chrzczonej w obecności świadków zadawane są dwa pytania: „czy rozumiesz wartość i znaczenie chrztu wodnego” oraz „czy uznajesz organizację Świadków Jehowy za organizację Bożą”. Podczas chrztu nie wypowiada się żadnej szczególnej formuły.

Czym jest chrzest
Chrzest jest to praktykowane w wielu religiach rytualne polanie wodą lub zanurzenie w wodzie, oznaczające na ogół duchową odnowę bądź przemianę. Pochodzenie polskiego słowa chrzest oraz pokrewnych słów w innych językach słowiańskich np. křest w czeskim czy Крещение w rosyjskim nie jest całkiem jasne. Wywodzi się je w ostatecznym rachunku od imienia Chrystusa (łac. Christus, greckie Khristos – od khrein – namaszczać). Słowo chrzest nie jest więc przekładem greckiego i nowotestamentowego wyrazu baptidzo, które w większości polskich przekładów Biblii tłumaczone jest na chrzest, a dosłownie znaczy „zanurzenie”. Dla nas katolików chrzest jest bardzo ważnym inicjałem. Oznacza oczyszczenie z grzechu pierworodnego, do którego przyczyniła się Ewa i pozwala na wejście do wspólnoty. Chrzest obejmuje także wyznanie wiary przez obecnych, namaszczenie głowy katechumena krzyżmem świętym, włożenie białej szaty, wręczenie zapalonej świecy ojcu lub ojcu chrzestnemu i inne obrzędy. Tradycyjnie z obrzędem chrztu wiąże się nadanie imienia. Kościół chrzci dzieci, jeżeli rodzice zobowiązują się wychowywać je w wierze katolickiej. Imię dla dziecka wybierają rodzice. Bardzo często jest to imię należące do osoby świętej, która zasłużyła się dla kościoła. Zwyczajnym szafarzem chrztu jest kapłan lub diakon, nadzwyczajnym szafarzem chrztu może być każdy człowiek, udzielający chrztu drugiej osobie zazwyczaj w wyjątkowych okolicznościach w imię Trójcy Świętej. Materią tego sakramentu jest woda, a formą słowa: N. ja Ciebie chrzczę w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.